تاريخ : ۱۳٩٠/۱٠/٢ | ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ | نویسنده :

هزاران سال پیش درایران زمین  نیاکان ما آیین ها وجشنهای بسیار زیبا یی  برگزار می کردند که هرکدام ویژگیهای خود را دارا بود. برای نمونه هر روز از هر ماه نام ویژه خود را داشت مانند: اورمزد ، بهمن ، اردیبهشت ، شهریور و... که هرگاه نام این روزها با نام همان ماه برخورد می کرد آن روز را جشن می گرفتند، و بدین گونه هرماه یک جشن و هر هفته نیز جشن آدینه(جمعه) برگزار می شد  چرا که نیاکان ما شاد زیستن را، راه خوشبختی می دانستند.

در ایران باستان ،هرماه سی روزه بود و در پایان اسفند ،پنج روز پایانی سال را پنجه برگزار میکردند، و بدین گونه هرسال سیسد (صد)و شست و پنج روز می شد. در گاه شمار کنونی پنج روز واپسین به ماه های دیگر داده شده  و به همین شوند (دلیل) برخی از جشن ها در گاه شمار نوین جابجا شده اند ، مانند جشن بهمنگان که در بیستو شش دی ماه ،و جشن سپندارمذگان که در بیست و نهم     بهمن ماه برگزار می شود.

 

 

جشن دی گان فرخنده باد

 

دی، یکی از ماههای سپندینه(مقدس) و پر ارج است. ازآن روی که یکی از نام های خداوند ، دی می باشد . دی به معنای دادار و آفریدگار است و به جای واژه ی  اهورامزدا نیز بکار می رفت.

همانگونه که آگاهید روز نخست هر ماه اورمزد و در هر ماه 3 روز به نام دی  نامگذاری شده  که به شوند (دلیل) اشتباه نشدن این روز ها با هم  ، به هر کدام نام روز پس از آن را افزوده اند.در ماه دی  4 بار نام روز ها با ماه یکی می شده و ایرانیان در این ماه 4 بار جشن می گرفتند . بنابراین در ماه دی 4 روز به نام خدا نامیده شده که ایرانیان این روزها را برای سپاس گذاری از دهش های(نعمت های) پروردگارشان نیکو داشته و جشن می گرفتند .نام این روزها این گونه است:

 

1-    اورمزد : در نخستین روز دی ماه باستانی برابر با 25 آذر ماه خورشیدی

2-    دی بآذر:در هشتمین روز دی ماه باستانی برابر با 2 دی ماه خورشیدی

3-    دی بمهر: در پانزدهمین روز دی ماه باستانی برابر با 9 دی ماه خورشیدی

4-    دی بدین: در بیست و سوم دی ماه باستانی برابر با 17 دی ماه خورشیدی

 

ایرانیان باستان نخستین جشن دیگان راکه در روز اورمزد ( آفریدگار) که نام خرم روز را نیز داشته ، برگزار می کردند .

نیکو داشتن این جشن ها با برگزاری میهمانی و فراهم آوردن شادی و مهر همراه بوده و میوه ها و شیرینی ها و آجیل، همانند همه جشن ها و سرور ها جایگاه ویژه ای در این شادورزی داشته.

دربرگردان( ترجمه) آثار الباقیه (نوشته ابوریحان بیرونی) در باره دی ماه نگاشته هایی نوشته شده که چکیده آنها به این شرح است ((دی ماه نخستین روز آن خرم روز است و این روز و این ماه هر دو بنام خداوند است که هرمزد نامیده شده یعنی پادشاه حکیم و صاحب رای و آفریدگار . در این روز عادت ایرانیان چنین بود که پادشاه از تخت پایین می آمد و جامه سفید می پوشید و در بیابان بر فرشهای سفید می نشست و دربانها و محافظان را که هیبت پادشاه به آنهاست کنار می راند و هر کس که می خواست پادشاه را ببیند خواه دارا یا نادار بدون هیچگونه حاجب و مانع به نزد شاه می رفت و با او گفتگو می کرد و در این روز پادشاه با برزگران مجالست می نمود و در یک سفره با آنها غذا می خورد و می گفت من امروز مانند یکی از شماها هستم و با شما برادرم زیرا دوام و پایداری دنیا به کارهای است که با دست شما انجام می شود و امنیت مملکت نیز با شاه است نه شاه را از رعیت گریزی است و نه رعیت را از شاه و چون حقیقت امر چنین باشد پس من که پادشاه هستم با شما برزگران برادر می باشم و مانند دو برادر مهربان خواهیم بود)) 

پایگاه پژوهشی هخامنشیان    



  • فارسی بوک
  • سه سیب